Δεύτερη εκπομπή του Στίγματος της Στιγμής με τίς ευχές για όμορφες κι αναίμακτες γιορτές να δεσπόζουν. Αναίμακτες γιορτές... χωρίς φονικές στρακαστρούκες, χωρίς ακρωτηριασμένους συναθρώπους μας, χωρίς θύματα του πηγαινέλα στις άθλιες εθνικές οδούς υπο την επίρρεια οινοπνεύματος ή με το στομάχι γεμάτο λίπη και έλαια που προκαλούν κατα τη διάρκεια της πέψης υπνηλία... πράγματα τόσο απλα θεωρητικά και τόσο αναπόφευκτα στην πράξη. Θα πρέπει να συμφωνήσουμε συλλογικά τουλάχιστον στο οτι η διευκόλυνση, ας πούμε, του διπλανού ταξιδιώτη στη ροή της κυκλοφορίας των Εθνικών οδών, διευκολύνει κι εμας τους ίδιους στην ατομική μας πορεία. Μολονότι φαίνεται κάπως περίπλοκο ως διατύπωση εαν εφαρμοστεί στην οδική καθημερινότητα είναι σχεδόνη βέβαιο οτι τα θύματα του άγνωστου ατζαμή, μεθυσμένου οδηγού θα μειωθούν σημαντικά ενω θα παρατηρηθεί μερική αποσυμφόρηση των οδων ταχείας κυκλοφορίας. Ειδικά γι' αυτές τις οδούς που τέτοιες μέρες καταντούν βραδείας κυκλοφορίας εως ακινησίας να τονίσουμε οτι πολλές φορές το πρόβλήμα δεν εγγυται τόσο στην έλλειψη χώρου οσο στον αλλοπρόσαλο τρόπο με τον οποίον οι οδηγοί εννοουν να τον μοιράζονται. Αν παρατηρήσει κανείς τη ροή της ταχείας κυκλοφορίας απο ψηλά θα διαπιστώσει αμέσως οτι στη χώρα μας μάλλον οδηγούμε δεξιά και δεν το ξέρουμε καθως η αριστερή ταχείας κυκλοφορίας λωρίδα συνήθως καταλαμβάνεται απο βραδυπορούντες, ροαντικούς που απολαμβάνουν τον περίπατό τους, γέροντες που ξεχάστηκαν απο τα διόδια κι έπειτα, κυρίες που διαολοστέλνουν μεσω κινητού τον εραστή τους και στη συνέχεια τ' ακούς κι εσύ που τολμάς ν' ανναβοσβήσεις προβολείς για να φύγει επιτέλους απο τη μέση και να βάλεις τετάρτη... Οπότε παρατηρείς δεξια προσπεράσματα, αγανακτισμένες οδικές συμπεριφορές και τέλος... πολύνεκρα δυστυχήματα!
Θα ήταν ευχής έργο φέτος να μη θρηνήσουμε πολλά θύματα και θαυμα να μη θρηνήσουμε κανένα...
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire